Begrippen uit uw Funderingsonderzoek Fase 1

Hoogte of niveau ten opzichte van NAP van de onderzijde van de gemetselde of betonnen fundering, bij paalfunderingen meestal gelijk aan de bovenkant van het funderingshout.

Verschil in hoogte tussen het oorspronkelijk bouwpeil (bovenkant begane grond) en het huidige begane grond peil.

Scheuren die nog steeds in beweging zijn, recent zijn ontstaan of recent in beweging zijn geweest.

Type houten paalfundering bestaande uit een gemetselde muur met versnijdingen, waaronder langshout en kespen. Onder een kesp staan steeds twee houten palen.

Archeologische sporen die waardevol en bijzonder zijn voor onze geschiedenis.

Aangrenzend pand

Een door straten of maaiveld omgeven aantal panden

Groep panden, als één ontwerp gemaakt en uitgevoerd, waardoor ze constructief onlosmakelijk aan elkaar zijn verbonden met een gezamenlijke fundering. De panden zijn per definitie tegelijkertijd gebouwd.

Een constructieve muur met daaronder een fundering geen voor- of achtergevel zijnde. Bouwmuren dragen meestal ook balklagen en mogen balk-eindigend zijn. Vaak een pand scheidende muur of buitenmuur van een pand.

Een onderbreking van de constructie waardoor de twee delen (beperkt) los van elkaar kunnen bewegen

Situatie waarbij de grondwaterstand beneden de bovenkant van de houten paalfundering ligt. Bij droogstand kan schimmelaantasting en houtrot ontstaan.

Fundering zonder palen, waarbij gemetselde of betonnen funderingsstroken of platen direct op de onderliggende grond rust, alsmede houten roosterwerken of roosterwerken met korte palen of slieten. Ook aangeduid als “ondiepe fundering”.

Balk van beton of hout, waaronder gewoonlijk een enkele rij (houten) palen (al dan niet met beton oplangers).

Het gedeelte van een gebouw of kunstwerk dat het eigen gewicht en de krachten die op het gebouw of kunstwerk werken naar de draagkrachtige onder grond overbrengt. Een funderingsconstructie bevindt zich meestal onder het maaiveld, maar kan ook deels zichtbaar zijn, bijvoorbeeld in kruipruimtes of kelders.

Muurvlak tussen funderingshout of funderingsbalk en de begane grondvloer.

Eén bouwmuur die door beide aan elkaar grenzende panden wordt gebruikt.

Fundering op staal, waaronder ook palen aanwezig zijn, of bouweenheid dat deels op staal is gefundeerd (bijvoorbeeld ter plaatse van de kelder) en deels op palen staat. Wordt ook wel hybride fundering genoemd.

De draagkracht, die de bodem aan een paalfundering kan leveren.

Methode ter verbetering van de draagkracht voor funderingen op staal. Slappe en weinig draagkrachtige lagen worden hierbij afgegraven tot aan een draagkrachtig niveau. Dit wordt opgevuld met bijvoorbeeld zand.

Maat voor het hoogteverschil tussen de bovenkant van het funderingshout en de freatische grondwaterstand.

Hoogte ten opzichte van NAP van de bovenkant van het grondwater.

Paal (stamhout, beton, staal met beton) die in de grond is gebracht of gemaakt.

Eerste en laatste vrijstaande gevel van een bouweenheid (huizenrij).

Soort balk (van bv. beton, staal of hout) of gemetselde rollaag in muur boven deuren raamkozijnen en andere openingen.

Doorgaande horizontale voeg in metselwerk. Wordt ook wel langsvoeg of strekvoeg genoemd

Het vlak gevormd door de bovenkant van de grond of de bestrating.

Hoogte waarop het maaiveld zich bevindt ten opzichte van NAP.

Gebonden mede-eigendom, bijvoorbeeld van een bouwmuur tussen twee panden.

Een in een gevel van een gebouw geplaatste bout voor het uitvoeren van hoogtemetingen (bijvoorbeeld t.b.v. zakkingmetingen).

Combinatie van de onnauwkeurigheid van de meting en het meetapparaat.

Normaal Amsterdams Peil; vaste hoogte, die geldt voor geheel Nederland en is vastgelegd door middel van officiële hoogtemerken. Alle hoogtes, niveaus en peilen worden aangegeven ten opzichte van NAP.

Hoogte of niveau ten opzichte van NAP van de onderzijde van de gemetselde of betonnen fundering; meestal gelijk aan de bovenkant van het funderingshout of de aanleghoogte.

Geprefabriceerd betonnen opzetstuk, dat op een houten paal wordt gezet om deze vervolgens dieper weg te heien. Op deze wijze komt de kop van de houten paal verder onder de grondwaterstand te zitten, worden sinds 1920 toegepast.

(Ongewenste) term voor schimmelaantasting van funderingshout door droogstand.

(Ongewenste) term voor bacteriële aantasting van funderingshout.

Tekening waarop de plaats van de palen in bovenaanzicht staat aangegeven.

Niveau in de bouw meestal bovenkant vloer afgewerkte begane grondvloer, waaraan op bouwtekeningen alle hoogtematen in een bouwwerk worden gerelateerd.

In de grond geplaatste (pvc) buis met een filter aan de onderzijde om de grondwaterstand te kunnen meten.

Blokvormig (betonnen of metselwerk) deel van een fundering.

Een in het verband van een muur gewerkte laag van op hun kant of kop gemetselde stenen.

Fundering op staal in de vorm van een houten rooster.

Zakking gedeeld door de afstand waarover de zakking gemeten is.

Pand tussen twee bouweenheden die beide ongelijkmatig zakken. Hierdoor toont het

pand een scheefstand ten opzichte van de horizontaal.

Zakking uitgedrukt in mm scheefstand per meter hoogte. Wordt ook wel uit het lood staan genoemd. Scheefstand t.o.v. de horizontaal: scheefstand ten opzichte van de horizontaal, wordt uitgedrukt in het aantal mm hoogteverschil over een afstand van 1 meter.

Het geheel (en het patroon) van alle aanwezige scheuren in een bouweenheid.

Van oorsprong een waterpastoestel waarmee via een slang, met aan beide uiteinden een glazen buis met maatverdeling en gevuld met water, het mogelijk is om het hoogteverschil tussen twee punten te meten. De tegenwoordige moderne variant wordt digitaal afgelezen.

Onderzoeksmethode waarbij een conus de grond in wordt gedrukt met meting van de weerstand, zodat inzicht wordt verkregen in de aard en vastheid van grondlagen.

Fundering op staal in de vorm van strookvormige elementen.

Het waterdichte metselwerk in muren tegen het optrekken van grondvocht (ook wel cementraam genoemd).

Inpandige bouwmuur.

Optisch instrument op statief waarmee heel nauwkeurig in een horizontaalvlak gemeten kan worden, voor de eenvoudige methode van waterpassen zie slangenwaterpas.

Niet constructieve schone ondervloer waarop een fundering kan worden aangebracht.

Afstand waarover een bouwelement is gezakt ten opzichte van een eerdere of oorspronkelijke positie.

Verschillen in zakking tussen of binnen panden. Zetting: vervorming van de grond onder belasting (geotechnische term).